خدایا!بگیر از من هر آنچه که تو را ازمن میگیرد...

دعایی که در قسمت عنوان نوشتم رو دوست دارم.

شاید اولین بار که این دعارو شنیدم نمیدونستم به چه معناست اما خیلی قشنگ بود. وقتی این دعا رو میکردم هم شاید نمیدونستم یعنی چی ولی الان در ۲۲ سالگی خوب میفهمم.الان که خیلی چیزهارو ندارم میفهمم.
اینکه اتفاق هایی که میوفته هرکدوم یه نشونه است.
آخرین بار که صداش رو شنیدم سال ۹۳ بود. بعد اون خیلی اتفاق ها افتاد. باعث شد بزرگ بشم عاقل بشم.

آدما رو راحت کنار میزارم. بدون قضاوت. بدون کینه . خدا بهترین منتقم هست.
دل نمیبندم. عادت نمیکنم. همه چیز رو باید گذاشت و گذشت. تصمیم خیلی جدی هم که گرفتم(حتی قبل ازاومدنش به زندگیم) اینه زود ازدواج نکنم. بااینکه نصبت به ۷ سال پیش خیلی عاقل تر شدم اما هنوز زوده.

درسته مسئولیت پذیر هستم(تعریف از خود نباشه که هست) اما نمیتونم به کسی اعتماد کنم. ولی اگر هم ازدواج کنم ترجیحم اینه بچه دار نشم. به نظرم بچه دار شدن ظلم به بچه است یه بچه رو به این دنیا بیاری . آلوده اش کنی به گناه های این دنیا و... .
بنظرم تو این دنیای کثیف فقط باید نسل بشر منقرض بشه و خدا انسان های جدید خلق کنه تا این کره خاکی درست بشه.

بدون عنوان...